Sięgnęłam po tę książkę w momencie, gdy miałam wrażenie, że wszystko działa „prawie dobrze”. Tylko to „prawie” kosztuje za dużo energii. W pracy, w projektach, w codziennym zarządzaniu sprawami zespołu, ciągłe poprawianie, tłumaczenie, gaszenie drobnych pożarów. I właśnie wtedy trafił do mnie Czas na reset. Sięgnęłam po niego z ciekawości, ale też z nadzieją, że ktoś w końcu sensownie opisze to uczucie systemowego zmęczenia.
Dan Heath proponuje bardzo prostą, ale jednocześnie wywracającą myślenie do góry nogami tezę: większość problemów nie wynika z ludzi, tylko z systemów, w których ci ludzie funkcjonują. I jeśli coś nie działa, to nie trzeba „cisnąć bardziej”, tylko trzeba znaleźć miejsce, w którym zmiana naprawdę zrobi różnicę.
To nie jest książka o motywacji. Raczej o zatrzymaniu się i spojrzeniu na procesy z dystansu. Autor prowadzi czytelnika przez ideę tzw. punktów nacisku, czyli miejsc w systemie, gdzie niewielka zmiana może uruchomić duży efekt. Najpierw uczy, jak „wejść w system” i zobaczyć go naprawdę – nie z poziomu Excela czy prezentacji, ale z poziomu ludzi, którzy w nim pracują. To podejście bardzo mi się spodobało, bo przypomina coś, o czym często się zapomina: że procesy mają twarze.
Najbardziej przemówiło do mnie to, że Heath nie próbuje udawać, że zmiana jest łatwa. Wręcz przeciwnie, pokazuje, że wymaga odwagi, żeby przestać robić wszystko naraz. Żeby zrezygnować z części rzeczy, nawet jeśli „zawsze tak było”. Bardzo bliskie było mi też podejście „idź i zobacz”. W teorii brzmi banalnie, ale w praktyce oznacza zejście z poziomu decyzji biurowych do realnego świata. I to jest moment, w którym ta książka przestaje być abstrakcyjna, zaczyna przypominać doświadczenia, które wiele z nas ma, tylko rzadko nazywa.
Podoba mi się też zmiana perspektywy: z „co jeszcze możemy dodać” na „co możemy uprościć”. W świecie, w którym kobiety w pracy często biorą na siebie więcej niż trzeba, ta idea brzmi szczególnie znajomo.
Nie wszystko było dla mnie równe. Momentami miałam wrażenie, że autor trochę za długo krąży wokół podobnych historii i metafor. Przez to środek książki traci tempo.
Druga rzecz, dominacja perspektywy organizacyjno-procesowej. Wszystko jest bardzo „systemowe”, „produktywnościowe”, „efektywnościowe”. I choć rozumiem intencję, brakowało mi więcej miejsca na człowieka w tym systemie: na emocje, na koszty psychiczne, na to, jak takie zmiany naprawdę się odczuwa od środka. Czasem miałam też wrażenie, że język książki jest trochę „głośny”, pewny siebie, momentami uproszczony. Działa to na plus w przekazie, ale nie zawsze trafia w mój sposób myślenia.
Czy ta książka coś zmienia? Tak, ale nie w spektakularny sposób. Raczej przesuwa uwagę. Zaczynam częściej patrzeć na problemy nie jak na brak wysiłku ludzi, tylko jak na źle zaprojektowane systemy. I to jest duża różnica. Zabrałam z niej jedną ważną myśl: jeśli coś wymaga ciągłego „ratowania”, to być może nie trzeba tego ratować bardziej, tylko inaczej to ustawić.
To książka, która dobrze działa w momentach frustracji. Kiedy ma się poczucie, że robi się dużo, a efekt jest niewspółmierny. I kiedy zaczyna się podejrzewać, że problem nie leży w zaangażowaniu, tylko w konstrukcji całości.
ZALETY
- pokazuje, że problemem często jest system, nie ludzie;
- uczy patrzenia na procesy „od środka”;
- daje prostą, ale mocną koncepcję punktów nacisku;
- zachęca do upraszczania zamiast dokładania pracy;
- opiera się na realnych przykładach;
- zmienia sposób myślenia o efektywności i zmianie;
- pomaga spojrzeć na frustrację w pracy z nowej perspektywy.
INFORMACJE O KSIĄŻCE
PEŁNY TYTUŁ: Czas na reset. Jak zmienić to, co nie działa
AUTORKA: Dan Heath
TŁUMACZENIE: Aleksandra Samson-Banasik
WYDAWNICTWO: MT Biznes
LICZBA STRON: 312
ROK WYDANIA: 2026
KATEGORIA: poradniki, popularnonaukowe
JĘZYK: polski
WIEK: 14+
SPRAWDŹ GDZIE KUPIĆ TĄ KSIĄŻKĘ W DOBREJ CENIE
Miłej lektury!
Opisywana książka jest egzemplarzem recenzenckim.
Wydawnictwo nie miało wpływu na moją ocenę i treść tego artykułu.
Za książkę dziękuję wydawnictwu
Jeśli podoba Ci się to co robię
