Już od pierwszych stron Wilka miałam wrażenie, że wchodzę do świata, który z jednej strony jest aż boleśnie znajomy, a z drugiej, podszyty czymś niepokojącym, trudnym do uchwycenia. To nie jest kolejna lekka historia o szkolnej wycieczce i ogniskach w lesie, choć właśnie tak mogłoby się wydawać.
Zamiast sielanki dostajemy opowieść o hierarchii, wykluczeniu i tym, jak łatwo zgubić się w grupie, która z pozoru powinna być twoim „bezpiecznym miejscem”. I przyznam, dałam się wciągnąć szybciej, niż się spodziewałam.
Fabuła rozpoczyna się od wyjazdu klasy na obóz w lesie. Dla większości uczniów to okazja do zabawy: wspinaczka skałkowa, ogniska, wspólne spędzanie czasu. Bohater, który prowadzi opowieść, nie znosi biwaków: wilgoć, komary, ciasne warunki i chaos grupowego życia są dla niego czymś, czego najchętniej by uniknął. Mimo to jedzie, bo alternatywą jest pozostanie w szkolnej świetlicy. Już od początku czuć jego dystans i ironię wobec otoczenia.
Na miejscu szybko okazuje się, że klasa to nie jednolita grupa, lecz skomplikowana sieć relacji, podziałów i cichych sojuszy. Są „gamerzy”, „koniary”, „normiki”; są też ci, którzy stoją na końcu tej niepisanej hierarchii. Właśnie tam znajduje się Jörg, chłopak wyśmiewany, odsuwany, traktowany jak ktoś gorszy. Gdy bohater trafia z nim do jednego pokoju, zaczyna widzieć więcej, niż chciałby zobaczyć. Wspólne przebywanie z Jörgiem staje się dla niego niewygodnym lustrem, w którym odbija się okrucieństwo grupy i jego własna bierność.
W tle tej historii pojawia się jeszcze jeden element: tajemniczy wilk. Obecny w snach, niejednoznaczny, symboliczny. Nie jest tylko elementem fantastycznym, ale raczej czymś, co uruchamia w bohaterze pytania o to, kim jest i jak powinien reagować na krzywdę innych. Granica między rzeczywistością a wyobraźnią zaczyna się zacierać, a napięcie rośnie nie poprzez spektakularne wydarzenia, lecz przez emocje i narastającą świadomość.
Czytając, miałam wrażenie, że ta książka wcale nie chce opowiadać „wielkiej przygody”, tylko raczej pokazać codzienność nastolatków bez filtra. Relacje są tu nieidealne, dialogi czasem bolesne w swojej szczerości, a bohaterowie – bardzo prawdziwi. Jednocześnie nie brakuje humoru i lekkiej narracji, która sprawia, że mimo trudniejszych tematów książkę czyta się szybko i płynnie. Momentami irytowały mnie niektóre przerysowania i młodzieżowa emocjonalność, ale jednocześnie rozumiałam, że właśnie na tym polega jej autentyczność.
Najbardziej zostaje jednak w głowie temat wykluczenia i tego, jak łatwo przychodzi nam ocenianie innych. Wilk nie moralizuje wprost, ale zostawia z niewygodnym pytaniem: po której stronie sam_ bym stan_ł w takiej sytuacji? I czy w ogóle miał_bym odwagę stanąć po czyjejkolwiek stronie?
ZALETY KSIĄŻKI
- wciągająca narracja prowadzona z perspektywy nastolatka;
- realistyczne przedstawienie relacji i szkolnych hierarchii;
- wyraźny, zapadający w pamięć motyw wykluczenia;
- tajemniczy wątek wilka budujący klimat niepokoju;
- szybkie tempo i lekkość czytania mimo trudniejszych tematów;
- bohaterowie, którzy są nieidealni, ale przez to autentyczni.
INFORMACJE O KSIĄŻCE
SERIA: Seria z Poczwarką
AUTOR: Saša Stanišić
ILUSTRACJE: Regina Kehn
TŁUMACZENIE: Małgorzata Gralińska
PROJEKT OKŁADKI: Ewa Stiasny
WYDAWNICTWO: Dwie Siostry
LICZBA STRON: 192
ROK WYDANIA: 2026
KATEGORIA: młodzieżowe
JĘZYK: polski
WIEK: 10+
SPRAWDŹ GDZIE KUPIĆ TĄ KSIĄŻKĘ W DOBREJ CENIE
Miłej lektury!
Opisywana książka jest egzemplarzem recenzenckim.
Wydawnictwo nie miało wpływu na moją ocenę i treść tego artykułu.
Za książkę dziękuję wydawnictwu
Jeśli podoba Ci się to co robię
