Od lat jestem fanką gór – uwielbiam wędrować, planować kolejne trasy i po prostu być gdzieś wysoko, z dala od codzienności. Góry zawsze były dla mnie przestrzenią wolności, ale też czymś bardzo osobistym. Nigdy jednak nie przyszło mi do głowy, żeby podejść do nich w tak systemowy sposób, jakim jest zdobywanie Korony Europy.
Ten pomysł wydawał mi się odległy, może nawet trochę abstrakcyjny. Aż do momentu, gdy sięgnęłam po Korona Europy. Przewodnik po najwyższych szczytach Starego Kontynentu Łukasza Supergana. Ta książka nie tylko otworzyła mi oczy na zupełnie nowy wymiar górskich wyzwań, ale też sprawiła, że po raz pierwszy pomyślałam: „a może kiedyś…?”
Autor od pierwszych stron zabiera czytelnika w świat idei Korony Europy – projektu, który polega na zdobyciu najwyższych szczytów wszystkich państw kontynentu. Brzmi prosto? Nic bardziej mylnego. Już na starcie pojawiają się pytania: gdzie kończy się Europa, a zaczyna Azja? Czy Elbrus faktycznie należy do Europy? A co z wyspami? Te rozważania nie są tylko teoretyczne – one nadają całej książce głębi i sprawiają, że czuję się częścią większej dyskusji, a nie tylko czytelnikiem.
Choć to przewodnik, czytałam go jak opowieść drogi. Każdy rozdział to osobna historia – od majestatycznego Mont Blanc, przez surowe przestrzenie Kaukazu, aż po zaskakujące lokalizacje, takie jak Ogrody Watykańskie czy miejska ścieżka Chemin des Révoires.
To właśnie ta różnorodność zrobiła na mnie największe wrażenie. Supergan nie wartościuje: każdy szczyt traktuje z równą uwagą, niezależnie od wysokości. Dzięki temu można odkryć, że przygoda nie zawsze oznacza ekstremum, czasem kryje się tuż obok, w miejscach, które mijamy bez refleksji.
Autor prowadzi czytelnika krok po kroku: opowiada o pierwszych zdobywcach, opisuje teren, uczciwie ostrzega przed zagrożeniami. Szczególnie doceniłam jego szczerość – nie ma tu romantyzowania gór za wszelką cenę. Są trudności, ryzyko i konkretne wskazówki, które sprawiają, że czuję respekt, ale też rośnie pewność czytelnika.
Każdy rozdział ma swoją strukturę, co daje poczucie porządku: historia, opis trasy, trudności, logistyka. A jednak nie jest to schematyczne: styl autora sprawia, że nawet informacje praktyczne czyta się z zainteresowaniem. To rzadkie połączenie: przewodnik, który jednocześnie inspiruje.
Po zamknięciu książki miałam wrażenie, że właśnie wróciłam z długiej podróży. Nie tylko poznałam Europę z innej perspektywy, ale też zaczęłam się zastanawiać: który szczyt byłby moim pierwszym? I czy odważyłabym się kiedyś sięgnąć po całą Koronę?
To jedna z tych książek, które nie kończą się na ostatniej stronie -one zaczynają działać dopiero później.
ZALETY
- niezwykle wciągający, żywy styl autora;
- połączenie przewodnika z opowieścią podróżniczą;
- ogromna dawka praktycznej wiedzy i konkretnych wskazówek;
- rzetelne podejście do zagrożeń i trudności;
- pokazanie różnorodności Europy: od wielkich gór po nieoczywiste lokalizacje;
- logiczna i przejrzysta struktura rozdziałów;
- inspiracja do działania zarówno dla początkujących, jak i zaawansowanych;
- piękne fotografie, które potęgują chęć wyruszenia w drogę.
INFORMACJE O KSIĄŻCE
SERIA:
AUTOR: Łukasz Supergan
WYDAWNICTWO: Bezdroża
LICZBA STRON: 344
ROK WYDANIA: 2026
KATEGORIA: przewodniki
JĘZYK: polski
WIEK: 14+
SPRAWDŹ GDZIE KUPIĆ TĄ KSIĄŻKĘ W DOBREJ CENIE
Miłej lektury!
Opisywana książka jest egzemplarzem recenzenckim.
Wydawnictwo nie miało wpływu na moją ocenę i treść tego artytkułu.
Za książkę dziękuję wydawnictwu
Jeśli podoba Ci się to co robię
