Jako, że na studiach nie zdecydowałam się na pisanie pracy o motywacji, to siłą rzeczy, jakoś nie sięgałam po książki, które o niej mówiły. Dlatego pewnie teraz tak chętnie po nie sięgam i nadrabiam zaległości 😀

W październiku przeczytałam książkę „Dodaj mi skrzydeł”. Muszę przyznać, że dość szybko ją pochłonęłam. Lektura była z pewnością ciekawa, dlatego też chciałam podzielić się z Tobą swoją opinią na temat tej książki.

KIM JEST AUTORKA?

Joanna Steinke – Kalembka jest psychologiem, a także trenerką umiejętności psychospołecznych. Pomaga dzieciom, młodzieży i rodzicom budować lepsze relecje w swoich domach.

O CZYM JEST TA KSIĄŻKA?

Jest to zdecydowanie książka – poradnik, z którego dowiesz się dlczego rozwój motywacji wewnętrznej u dzieci jest bardzo istotny. Ponado, znajdziesz tam wiele porad i sposobów na chwalenie dzieci, a także przekazywanie krytki, która nie demotywuje. Autorka podkreśla również to, jak ważne są dobre ralcje i dzieli się poradami jak je budować. Ogólnie, książka jest w dużej mierze poświęcona zdrowej komunikacji na linii rodzic/nauczyciel – dziecko.

DLA KOGO JEST TA KSIĄŻKA?

Z pewnością jest to poradnik dla rodziców. Nauczyciele również znajdą w nim coś dla siebie. Uważam jednak, że studenci, którzy mają zamiar pisać swoje prace o motywacji, również powinny sięgnąć po tą książkę.

KIEDY PO NIĄ SIĘGNĄĆ?

Książka na mojej półce jest już dość długi czas, jednak sięgnęłam po nią dopiero w październiku, gdy zbliżał się termin porodu 😀 Musiałam zająć czymś myśli i postanowiłam, że pomoże mi w tym ta książka. Jak sam widzisz, mnie zmotywowała do tego ciąża, ale wiem, że wielu rodziców również sięga po tą pozycję. Tak na dobrą sprawę ciężko jest jednoznacznie określić kiedy powinno się sięgnąć po tą książkę, ponieważ każdy czas jest odpowiedni. Możesz być studentem, osobą uczącą już kilka dobrych lat, młodym rodzicem czy też rodzicem kilkuletniego dziecka. Autorka co prawda sugeruje, że poradnik ten będzie przydatny dla rodziców dzieci w wieku szkolnym (od 7 do 14 lat). Sama uważam, że warto po niego sięgnąć trochę wcześniej.

JAK JĄ CZYTAĆ?

Sugeruję lekturę tego poradnika partiami. Przeczytaj rozdział, przemyśl jego treść, zanotuj swoje uwagi, pytania, myśli i przegadaj z partnerem. Warto przeczytać ją uważnie. W książce znajdziesz również wiele ćwiczeń, które możesz wykonać samodzielnie, z dzieckiem lub z partnerem, dlatego uważam, że warto przeczytać ją powoli.

Sugeruję taki, a nie inny sposób czytania, bo sama zrobiłam całkiem na odwrót. Oczywiście omawiałam to, co czytam z moim Mężem, ale nie miałam jeszcze okazji wykonać niektórych ćwiczeń z dzieckiem 🙂 Musi trochę podrosnąć. Co do notatek, to zawsze mam je zanotowane w książce, pozaznaczane fragmenty, zakreślone najważniejsze informacje. Z resztą, zobacz przykładową stronę z książki:

JAK ZBUDOWANA JEST TA KSIĄŻKA?

Książka składa się łącznie z 13 rozdziałów, a każdy z nich zaczyna się krótkim streszczeniem treści w nim zawartych. Sekcja zawsze rozpoczyna się tak samo od słów: „Z tego rozdziału dowiesz się”.

W poszczególnych rozdziałach znajdziesz wiele ciekawostek, w których zawarte są dodatkowe informacje do omawianego tematu, a także krótkie sekcje „zapamiętaj„, w których znajdują się najistotniejsze informacje poruszone w danym podrozdziale. Dodatkowo, cała książka jest pełna ćwiczeń, które przeznaczone są dla Czytelnika, ale również, niektóre z nich są propozycjami na wspólne spędzenie czasu z własną pociechą lub pociechami. Gdy tylko będę mieć taką możliwość, z pewnością spróbuję wykonać na pewno kilka z nich.

Ponado, autorka zadbała o odpowiednie przykłady, zwłaszcza jeśli chodzi o wyjaśnienie omawianych treści, tak aby Czytelnikowi było łatwiej je zrozumieć i zobaczyć różnice pomiędzy „dobrym, a złym” reagowaniem i podejściem.

Każdy rozdział kończy się krótkim podsumowaniem, które zawsze znajduje się na szarej stronie.

JAKIE TREŚCI MOŻESZ ZNALEŹĆ W KSIĄŻCE?

Pozwól, że od razu przejdę do wypisania i streszczenia rozdziałów 🙂

  • Kij czy marchewka? – w tym rozdziale poruszane są głównie kwestie nagród i kar oraz ich wpływu na dzieko. Ponadto, opisane są wyniki badań prowadzonych w przedszkolu, podczas których stosowano różne metody nagradzania. Znajdziesz w nim też zalety motywacji wewnętrznej, a także prawidłowe sposoby nagradzania najmłodszych
  • Nowe spojrzenie na motywację – na początku tego rozdziału obalane są mity związane z motywacją. Później, przedstawiona jest złota zasada dobrego motywowania i wyjaśnienie porównania motywacji do tańca – co swoją drogą zostało całkiem przyjemnie pokazane. Ważną rzeczą, którą autorka porusza w tym rozdziale jest także wyjaśnienie i pokazanie tego, że dzieci tak naprawdę lubią pomagać i jest to dla nich coś naturalnego. Dowiesz się także, o tym jak stworzyć środowisko, które jest przyjazne rozwijaniu motywacji wewnętrznej.
  • Potęga relacji – czytając ten rozdział nie mogłam oprzeć się wrażeniu, że „gdzieś już to czytałam” i nie myliłam się, ale o tym napiszę więcej w podsumowaniu. Ogólnie, uważam, że budowanie dobrych relacji jest bardzo istotne, a autorka potwierdza moją opinię właśnie w tym rozdziale. Jest w nim szczegółowo opisane jak zbudować dobre relacje, które mają wpływ na rozwój motywacji wewnętrznej, a także jak powinno wyglądać bezpieczne przywiązanie. Ponadto, znajdziesz tu też coś o działaniu mózgu dziecka.
  • Uwierzyć w dziecko – w skrócie, ten rozdział poświęcony jest wyjaśnieniom jak zgubne może okazać się etykietowanie własnych dzieci i przekładanie na nich oczekiwań dorosłych. Ponadto, autorka dzieli się sposobami jak zerwać z tymi nawykami i szczegółowo opisuje negatywny wpływ jaki miały one na rozwój dzieci i ich motywację.
  • Wyznacz kierunek – o roli wartości i celów – jak już sam możesz domyślić się z tytułu, ten rozdział poświęcony jest wartościom i temu jak je przekazywać dzieciom. Ponadto, dowiesz się jaka jest różnica pomiędzy celami, a wartościami. Bardzo dobrze wyjaśnione jest w nim jak wprowadzać planowanie i zarządzanie celami przez dzieci – taki poradnik krok po kroku. Muszę przyznać, że to całkiem fajne sposoby, ale nie mam jeszcze pojęcia jak sprawdzają się w praktyce.
  • Nastawienie ma znaczenie – cały szósty rozdział skupia się na nastawieniu, a chcąc być bardziej precyzyjną, jaki ma wpływ na motywację wewnętrzną. Ponadto dowiesz się czym jest nastawienie na trwałość i nastawienie na rozwój i tak na dobrą sprawę, które z nich jest lepsze i korzystniejsze? Nie zabraknie też informacji o tym, w jaki sposób rozwija się nasz mózg i jaki wpływ ma na niego nasze nastawienie.
  • Kompetencje, czyli wiem, że potrafię! – ten rozdział jest poświęcony błędom. Tak, to nie jest pomyłka. Błędy są rzeczą naturalną i sprzyjającą uczeniu się, i szukaniu nowych rozwiązań, dlatego w tym rozdziale autorka dodatkowo porusza kwestię odpowiedniego motywowania, gdy nie wszystko jest takie kolorowe i cudowne.
  • Mądre pochwały i słowa krytyki – jeśli myślisz, że chwalenie dzieci jest banalnie proste i nie ma w tym nic trudnego, to jesteś w ogromnym błędzie. Z tego rozdziału dowiesz się, że pochwały mogą mieć nagatywne skutki na rozwój i zachowanie dzieci, a umiejętne chwalenie nie jest takie łatwe i trzeba wiedzieć jak to robić. Podobnie ma się rzecz z krytykowaniem. Tylko z tej konstruktywnej jesteśmy w stanie wynieść naukę. W innym wypadku można łatwo zniechęcić do dalszych prób.
  • Wspierający dialog wewnętrzny – w tym rozdziale opisane są sposoby na zaakceptowanie swojego wewnętrznego krytyka. Jest to dość nietypowe podejście, jednakże dzięki zastosowaniu się do porad z książki, jest możliwe bycie dla siebie bardziej wyrozumiałym.
  • Rozwój autonomii – Zawsze podczas swoich lekcji staram się uczniom dać możliwość decydowania o zajęciach. Jest to również istotne dla własnego dziecka. Jako rodzice i nauczyciele, powinniśmy wspierać rozwój autonumii u dzieci, a nie blokować go. W tym rozdziale dowiesz się dlaczego dbanie o autonomię dzieci jest tak ważne.
  • Pozytywne emocje – paliwo motywacji wewnętrznej – tutaj autorka opisuje wpływ pozytywnych emocji na rozwój dziecka. Ponadto, dowiesz się jakie emocje stymulują rozwój i jak powinno wyglądać budowanie emocji w procesie wychowania.
  • Prawdziwa samoocena rodzi się z działania – to jeden z ważniejszych rozdziałów w tej książce, przynajmniej według mnie. Tutaj dowiesz się w jaki sposób zachęcić dzieci do podejmowania wyzwań i jaki wpływ na nie mają takie challenge. Ponadto, rodzice znajdą tu także coś dla siebie – dowiedzą się czym jest zaufane rodzicielstwo i budować samoocenę swoich pociech, tak aby nie była celem, a „wypadkiem przy pracy”.
  • Motywacja oparta na współpracy – ostatni rozdział jest poświęcony współpracy. Z niego dowiesz się jak zachęcić do niej dziecko, jak powinna wyglądać dobra współpraca, a także czym jest język zmian i jak go wprowadzić w życie.

CO PODOBAŁO MI SIĘ W KSIĄŻCE?

Ogólnie książka jest ciekawa i zawiera wiele przydatnych informacji, które mogą przypaść do gustu zarówno rodzicom jak i nauczycielom. Tym razem, wypunktuje

  • Dużo ćwiczeń, w szczególności tych, które można wykonać z dzieckiem. Są tam fajne pomysły na wspólne spędzenie czasu.
  • Proste i obrazowe wyjaśnienia poszczególnych pojęć dotyczących motywacji. Dzięki temu treść poradnika jest bardzo przystępna.
  • Przykłady „dobrych i złych” zachowań, reakcji i słów. Jest to spore ułatwienie dla kogoś, kto chciałby coś zmienić w dotychczasowym zachowaniu i być lepszą osobą dla dzieci.
  • Brak potępienia „złych” zachowań dorosłych. Już tłumaczę, o co mi chodzi. Autorka nie podważa autorytetu i nie krytykuje „złych” zachowań, ale pokazuje jak można nad nimi pracować. Myślę, że warto to podkreślić, ponieważ podczas lektury tej książki, Czytelnik nie czuje się głupio i źle z powodu swojej niewiedzy i tego, że zdarzało mu się nieodpowiednio reagować.
  • Odpowiednia wielkość czcionki – być może dla kogoś wyda się to błahe, ale dla mnie jest to dość istotny szczegół. Bardzo nie lubię zbyt małej czcionki, która dodatkowo jest ściśnięta tak bardzo, że czytanie jednej strony jest okropnie męczące i nużące. Tutaj takiego problemu nie ma – przynajmniej dla mnie.

CO NIE PODOBAŁO MI SIĘ W KSIĄŻCE?

Przejdźmy teraz do tych mniej przyjemnych rzeczy.

  • Nie poczułam chemii z autorką. Czasem mam tak, że zaczynam czytać i już wiem, że nie będe mogła przestać, a autor lub autorka mógłby zostać moim najlepszym przyjacielem. Tutaj tego nie było.
  • Zbyt suchy styl pisania – lubię czytać angażujące książki, gdzie czuć autora, który dzieli się własnymi przemyśleniami i małymi wtrąceniami – tutaj tego nie ma. Poradnik jest rzeczowy i konkretny, więc być może dla Ciebie okaże się to zaletą tej książki.
  • Bardzo dużo treści było mi znanych wcześniej, więc niektóre rozdziały, były lekko nużące. Doceniam jednak, że autorka chciała wszystko dokładnie wytłumaczyć i kieruje ten poradnik raczej do osób, które dopiero zaczynają swoją przygodę z rozwojem swojego dziecka.

REASUMUJĄC…

Pozwól, że w tym miejscu krótko podsumuję książkę. Na początek, chciałabym tylko podkreślić, że w tej recenzji dzielę się swoimi subiektywnymi odczuciami. To, co dla mnie może okazać się wadami, być może trafi do Ciebie (i analogicznie, to, że coś mi się podobało, nie znaczy, że spodoba się Tobie).

Tak jak wspominałam wcześniej, poradnik jest raczej przeznaczony dla osób, które chcą dopiero zacząć swoją przygodę ze zdrowym i dobrze zmotywowanym podejściem do wychowania własnych dzieci. Nie, żebym była pod tym względem ekspertką. Bardziej chodzi mi o to, że przeczytałam już kilka książek o podobnej treści, ale wtedy bardziej skupiałam się na odszukaniu informacji potrzebnych nauczycielowi, a nie rodzicowi. Książka powinna się spodobać rodzicom, którzy nie są aż tak związani z edukacją, ponieważ rzeczywiście znajdą tam wiele istotnych porad, które będą mogli wykorzystać.

Osobiście, mnie bardziej do gustu przypadły książki Adele Faber i Elaine Mazlish, w których zakochałam się już od pierwszego zdania, ale to wszystko jest spowodowane tym, że ich styl pisania do mnie bardziej trafia, bo jest zdecydowanie lżejszy 😀 Jeśli chciałbyś poczytać o nich coś więcej to zapraszam

Mam nadzieję, że udało mi się odpowiedzieć na wszystkie możliwe pytania dotyczące książki. Jestem bardzo ciekawa czy masz już jej lekturę za sobą. Jeśli tak, to podziel się swoją opinią w komentarzu! 

Trzymaj się ciepło! 🙂